شعرهای بیخیالی

مردم ده تشنه اند

درخاك آغشته اند

درسياهي شب تار

منتظرچشمه اند

همه چشمها به آسمان

اززمين گذشته اند

جويباران اززير پا

دشمن آن كشته اند

داد از اين مردم دانا

هرچه بافتند رشته اند